فناوری POE و تصورات غلط درمورد آن

 

 فناوری POE یک فناوری رو به توسعه است و بسیاری از مردم با اطلاعات غلط و قدیمی مفهوم آن را درست درک نمی‌کنند. در اینجا به برخی از تصورات اشتباه در مورد POE می پردازیم.

فناوری POE مشکل تطبیق پذیری دارد

در گذشته این مشکل وجود داشت ولی امروزه دیگر از بین رفته است. در گذشته به دلیل نبودن زیرساخت های لازم کابل برق نیز باید کنار شبکه کشیده می شد. اما از زمانی که استاندارد IEEE 802.3  در کل جهان پذیرفته شد مشکل تطبیق پذیری نیز حل شد.

برای استفاده از فناوری POE  باید معلومات الکتریکی داشت

باز هم این مشکل در ابتدا وجود داشت و باید در طراحی خیلی دقت می شد، اما در استاندارد IEEE 802 ،POE  طوری طراحی شده است تا در هر پیکربندی ممکن از اترنت، عملکرد با کارآیی بالا و قابل اطمینان تضمین گردد. تمام کاری که کاربر باید انجام دهد کابل کشی شبکه عادی است و تجهیزات، برق را برای سیستم تهیه می کنند.

فناوری POE به سیم کشی خاصی نیاز دارد

تصوری کاملا اشتباه است زیرا هم برای شبکه محلی معمولی و هم POE، می توان از یک کابل کشی و کانکتور های Cat 5e ،Cat 6 و RJ45 استفاده کرد.

برق به دستگاه بار اضافه تحمیل می‌کند

این تصور اشتباه به شدت رایج است. اما باید به یاد داشته باشید نرخ برقی که کارخانه ها اعلام می کنند بالاترین حد است و نرخ ثابتی نیست. وصل کردن یک دوربین ۵ وات به برق ۱۵ وات به این معنی نیست که ۱۰ وات از برق در جایی هدر می رود. دستگاه تنها مقدار برقی که نیاز دارد را دریافت می کند.

High power POE

استاندارد ۸۰۲٫۳af ،POE را مناسب برای شبکه هایی می داند که برق ۱۳ وات نیاز دارند. اما بسیاری از ابزارها در بازار هستند که به کمی برق بیشتر نیاز دارند. POE به راحتی با این شرایط منطبق می گردد. برای کابل شبکه و کانکتور ها جا به جایی برق بیشتر نیز امکان پذیر است، اما سیستم های high-power POE  اختصاصی بوده اند و همیشه با استاندارد  ۸۰۲٫۳af POE همخوانی ندارند.
به همین دلیل استاندارد جدیدی توسط IEEE تعریف شد تا برق در دسترس را بیشتر کند. استاندارد ۸۰۲٫۳at و POE plus.

ویژگی های POE plus

انرژی الکتریکی تقویت شده POE plus انرژی الکتریکی را تقریباً دو برابر می کند یعنی حدود ۲۵٫۵ وات.

منطبق با استاندارد ۸۰۲٫۳af، سوئیچ های POE plus و اتصالات آن استاندارد ۸۰۲٫۳af را می شناسند و POE با حالت نرمال به آن متصل می گردد. POE plus می تواند به سوئیچ های POE تحت استاندارد ۸۰۲٫۳af هم متصل گردد و بر اساس نیاز برق به دستگاه برساند.

برق رسانی هوشمند- ۸۰۲٫۳at شامل محدوده ای از منبع انرژی است برای ارتباط دستگاه های مختلف با یکدیگر تا مشخص کنند که هر دستگاه چه مقدار نیاز به برق دارد.

POE plus یعنی تجهیزات بیشتری از شبکه می توانند از طریق POE تغذیه شوند. تجهیزاتی مانند IP Camera و Access point های وایرلس.

توجه داشته باشید استاندارد ۸۰۲٫۳at همراه استاندارد ۸۰۲٫۳af است و نمی تواند جایگزین آن گردد. ۸۰۲٫۳af همچنان به دلیل آینده بهتر آن به صورت گسترده بکار گرقته می شود.

فناوری POE  چگونه کار می کند؟

کابل های شبکه مانند کابل های Cat 5e و Cat 6 شامل ۸ سیم هستند که به صورت چهار عدد دوزوج کنار هم قرار می گیرند. در اترنت ۱۰ و ۱۰۰BASE-Tدو جفت سیم برای ارسال اطلاعات استفاده می شد که به آنها data pairs می گویند. دو جفت دیگر بلااستفاده می ماند که به آنها Spare pairs می گویند (اترنت گیگابایت از هر چهار سیم استفاده می کند).

به دلیل جریان های الکتریکی داخل هر حلقه، برای برق سانی به کابل نیز به دو کنداکتور نیاز است. POE هر جفت را به عنوان یک هادی در نظر می گیرد و می تواند هم از data pairs و هم از Spare pairs استفاده کند و برق رسانی را انجام دهد.

POE در ولتاژ بین ۴۴ تا ۵۷ ولت به کابل ها وصل می گردد. این ولتاژ بالا منجر به انتقال مناسب برق می گردد و در عین حال آنقدر قوی نیست که کابل ها را دچار مشکل کند.

این ولتاژ ایمن است. اما در عین حال برای تجهیزاتی که برای اتصال به POE طراحی نشده اند می تواند خطرناک باشد. بنابراین قبل از اینکه سوئیچ POE بتواند جریان برق را به تجهیزات وصل کند باید مشخص شود که مشکلی برای آنها پیش نیاید.

دسته بندی می تواند روندی باشد که تشخیص بدهیم کدام دستگاه با POE همخوانی ندارد. اگر یک PD تشخیص دهد مشکلی وجود دارد، آنگاه PSE مشخص می کند که دستگاه بر اساس تقسیم بندی نیاز به برق به کدام یک از سه بخش مرتبط می گردد و بعد از آن برق مورد نیاز را تامین می کند.

 

جدول دسته بندی نیاز به انرژی POE

جدول دسته بندی نیاز به انرژی POE

تفاوت برقی که با PSE منتقل می گردد با برقی که با PD دریافت می کند میزان برقی است که به خاطر گرم شدن کابل از بین می رود. اگر PD هیچ چیز را در تست نشان ندهد دستگاه در کلاس ۰ قرار می گیرد و حداکثر ولتاژ ۱۲٫۹۵ وات را نیاز دارد و باید به آن اختصاص داده شود.

تجهیزات POE plus در دسته ۴ جا می گیرد. اگر یک منبع عادیPOE 802.3af این دسته را تشخیص دهد، برق دستگاه مانند دستگاه های دسته ۰ تامین می گردد. اما یک  ۸۰۲٫۳at PSE  نه تنها PD را یک ابزار POE plus در نظر میگیرد بلکه بخش دسته بندی را به عنوان سیگنالی به PD که به منبع برق POE Plus متصل است دائماً تکرار می کند  ( از نظر تئوری PD باید قادر باشد تا برق بیشتری را از طریق لینک شبکه در اختیار داشته باشد.)

نهایتاً بعد از تشخیص و دسته بندی ابزارها نوبت تهیه برق مورد نیاز اس PSE برق ۴۸ وات را تامین می کند تا بتوان از PD استفاده کرد. به محض اجرا، PSE مقدار برقی که به PD داده است را نظارت می کند و اگر کم یا زیاد بود آن را تنظیم می کند.

 

منبع مقاله

برای مشاهده منبع مقاله اینجارا کلیک کنید.

تکنولوژی POE چیست؟

تکنولوژی POE چیست؟

تکنولوژی POE ، فناوری‌ایست که این امکان را به کابل‌های شبکه می‌دهد تا انرژی الکتریکی را نیز منتقل کنند؛ برای مثال یک دوربین دیجیتال امنیتی در زمان نصب و راه‌اندازی دو نوع رابط نیاز دارد:

۱) ارتباط شبکه؛ برای ایجاد ارتباط با دستگاه ضبط ویدئویی و نمایشگر.

۲) اتصال برق؛ که انرژی الکتریکی موردنیاز دوربین را فراهم کند.

حال اگر دوربین روی کابل مجهز به تکنولوژی POE باشد، هم برق لازم برای دوربین تامین می‌شود و هم ارتباط شبکه‌ای بر قرار‌ می‌گردد.

تکنولوژی POE

دلایل استفاده از تکنولوژی POE

صرفه‌جویی در زمان و هزینه

به دلیل کابل‌کشی همزمان برق و شبکه، صرفه‌جویی زیادی در زمان و هزینه خواهد شد. برای کابل‌کشی شبکه نیاز به متخصص نیست و به راحتی در همه جا قابل نصب است.

انعطاف

دستگاه‌هایی مانند IP Camera و access point هر جایی که موردنیاز باشند بدون نیاز به پریز برق، قابل نصب هستند و در مواقع لزوم نیز به راحتی می‌توان آنها را جابه‌جا کرد.

امنیت

POE طوری طراحی شده که از شبکه در برابر فشار بالا، نوسان برق و نصب اشتباه محافظت کند.

قابل اطمینان

برق POE از یک منبع مرکزی تامین می‌گردد. از آداپتورها استفاده نشده و نوسان نیز نخواهد داشت. همچنین نمی‌توان به راحتی دستگاه را از کار انداخت.

مقیاس‌پذیری

داشتن برق روی شبکه به این معناست که نصب و توزیع ارتباطات شبکه‌ای به آسانی و با سرعت انجام می‌گیرد.

چه دستگاه‌هایی از تکنولوژی POE استفاده می‌کنند؟

تکنولوژی POE کاربردهای زیادی دارد، اما سه حوزه اساسی آن شامل موارد زیر هستند:

تلفن‌های VoIP 

کاربرد اصلی POE در استفاده از این تلفن‌ها است. استفاده از POE در این تلفن‌ها به این صورت است که تلفن با یک کابل به سوکت متصل می‌گردد و مانند تلفن‌های قدیمی آنالوگ برق لازم را از همان سوکت دریافت می‌کند.

دوربین‌های IP

امروزه روی تمام دوربین‌های مداربسته POE به کار رفته است چرا که به راحتی نصب می‌شود و جابه‌جایی آن نیز بسیار آسان است.

 Wirreless-wifi و بلوتوث و بارکد خوان‌های RFID با POE همخوانی دارند.

چطور POE را به روز کنیم؟

اضافه کردن POE به شبکه از دو راه امکان‌پذیر است:

سوئیچ POE یک سوئیچ شبکه است که روی ورودی اترنت قرار دارد. دستگاه شبکه را خیلی ساده به سوئیچ وصل کنید. سوئیچ به صورت خودکار تشخیص می‌دهد که با POE همخوانی دارد یا خیر؛ سپس بطور خودکار ارتباط را برقرار می‌کند. سوئیچ‌های POE، از edge switch های کم پورت ارزان تا رک‌های چند پورت پیچیده، کاربردهای زیادی دارند.

تکنولوژی POEدر شبکه‌هایی که لینک POE ندارند می‌توان از اتصال POE استفاده کرد.

این اتصال می‌تواند شبکه محلی را به POE ارتقاء دهد و در موقعیت‌هایی که پورت POE کم است راهکارهای گوناگونی ارائه دهد. ارتقاء هر شبکه به POE به سادگی با اتصال یک سوئیچ POE امکان‌پذیر است. اتصال سوئیچ POE هم برای رک‌های چند پورت در دسترس است و هم برای انژکتورهای تک پورت. همچنین با POE Splitter می‌توان دستگاه‌ها را به POE ارتقاء داد. POE Splitter به شبکه ارتباطی دوربین‌ها متصل می‎شود و شدت ولتاژ را تا حدی که برای دوربین مناسب است کاهش می‌دهد.

POE3 - تکنولوژی POE چیست؟

منبع:جهت مشاهده منبع مقاله اینجا را کلیک کنید.

 در صورت علاقه میتوانید تصورات غلطی که در مورد تکنولوژی POE وجود دارد را اینجا مطالعه کنید.

شاخصNVP چیست؟

شاخصNVP چیست؟

شاخص NVP یکی از ویژگی‌های کابل است که در شناسنامه کالای کابل‌ آورده می‌شود. NVP مخفف Nominal velocity propagation و نشاندهنده سرعت انتقال سیگنال در کابل می‌باشد و به صورت درصدی از سرعت نور در خلاء نشان داده می‌شود. بنابراین شاخص NVP برای یک کابل ممکن است ۶۹% (گاهی اوقات به صورت ۰٫۶۹ نشان داده می‌شود) باشد. سرعت نور در خلاء که با نماد C نشان داده می‌شود، ۴۵۸/۷۹۲/۲۹۹ متر در هر ثانیه است که نشان دادن آن به صورت درصد بسیار راحت‌تر از بیان عددی آن می‌باشد. بنابراین وقتی شاخصNVP برای کابلی مثلاً ۶۹% باشد بدان معناست که سرعت انتقال داده در کابل معادل ۶۹% سرعت نور در خلاء می‌باشد.

شاخصNVP چه کاربردی دارد؟

در بخش‌هایی از آزمایش کابل مسی لازم است طول کابل ثبت گردد. می‌توان این کار را به صورت دستی و یا با خواندن اطلاعات ثبت شده روی کابل (به فرض درست و دقیق بودن متراژهای ثبت شده روی کابل) انجام داد. اما این کار هنگامیکه کابل، نصب شده باشد کار ساده‌ای نخواهد بود. بنابراین با دانستن سرعت انتقال داده در کابل، به دست آوردن طول کابل آسان می‌شود:

مسافت = سرعت * زمان

بنابراین تاخیر در سیگنال، زمان خواهد بود و سرعت انتقال داده در کابل با ضرب NVP و  C به دست می‌آید.

کدام طول استفاده می‌شود؟

در کابل‌های دوتایی بهم تابیده دو طول مختلف وجود دارد.

  • طول غلاف یا روکش
  • طول مس

طول غلاف، طول فیزیکی کابل می‌باشد و بر روی بیشتر کابل‌ها (از جمله کابل‌های برند PFC) متراژ بر روی کابل درج شده است تا اندازه‌گیری را آسان کند.

طول مس، طول واقعی رساناهای مس است.

چهار جفت با نرخ‌های متفاوت پیچش

شاخص NVP

زوج‌های مسی داخل کابل از آن جهت با نرخ‌های متفاوت به هم تابیده می‌شوند که این کار باعث بهبود عملکرد کابل و کاهش تداخل سیگنال‌ها می‌شود.

این طول‌های متفاوت، شاخص انحراف تاخیر یا delay skew را توضیح می‌دهد.

اختلاف زمانی انتقال داده توسط سریعترین و کندترین زوج به هم تابیده را انحراف تاخیر یا delay skew می‌نامند.

میرایی (تلفات اضافی) نسبت مستقیمی با طول کابل نصب شده دارد.

هرچه طول کابل بیشتر باشد میرایی و تلفات بیشتر خواهد بود.

چرا طول مهم است؟

میزان میرایی (تلفات اضافی)، نسبت مستقیمی با طول کابل نصب شده دارد. هرچه کابل بلندتر باشد میرایی و تلفات بیشتر خواهدبود. بنابراین برای اینکه کابل‌ها با استانداردهای بین المللی سازگاری داشته باشند لازم است شاخص‎های مختلف از جمله delay skew و NVP در طول‌های مختلف طبق استانداردهای بین المللی تعیین شده باشد.

NVP چگونه محاسبه می‌شود؟

استانداردها تاخیر اندازه‌گیری شده کندترین جفت در ۱۰ مگاهرتز به ازای ۱۰۰ متر کابل (طول غلاف) را استفاده می‌کند.

مثال-PFC category

تاخیر اندازه‌گیری شده کوتاهترین جفت در ۱۰MHz =497.075 نانو ثانیه می‌باشد.

شاخصNVP

بنابراین

شاخصNVP

شاخص NVP با استفاده از تجهیزاتی مانند Fluke DTX-1800 قابل اندازه‌گیری است و نیازی به محاسبات بالا نمی‌باشد.

شاخص NVP کابل‌های پارسیان فیبر ارتباط در برگه شناسنامه کالا که داخل بسته‌بندی کابل‌ها قرار دارد، درج شده است.

به طور خلاصه:

شاخص NVP، کسر یا درصدی از سرعتِ نور است. این سرعت برای اندازه‌گیری طول کابل استفاده می‌شود. دانستن طول کابل از آن جهت مهم است که مطمئن باشیم کابل خصوصیات لازم برای کاربردهای مختلف را داراست.

 

 برای مشاهده منبع مقاله اینجا کلیک کنید.

ناحیه کور OTDR چیست؟

OTDR چیست؟

OTDR (Optical Time Domain Reflectometer) یک ابزار آزمایش مرسوم مورد استفاده کارکنان فنی و نصاب‌های فیبر نوری در صنعت ارتباطات فیبر نوری است. به منظور به حداکثر رساندن بازدهی OTDR لازم است تا درکی از عوامل گوناگون و پرشماری که عملکرد OTDR را تحت تاثیر قرار می‌دهند داشته باشیم. ناحیه کور یکی از مهمترین این عوامل است.

در این مقاله به بررسی مفصل ناحیه کور  OTDR می‌­پردازیم.

ناحیه کور چیست؟

OTDR در یک مسافت معین (یا زمان معین) قادر به تشخیص عیب یا تشخیص محل نقاط رویداد در لینک فیبر نیست و این عدم تشخیص به دلیل اثر انعکاس است؛ به این مسافت معین، اصطلاحا “نقطه کور” گفته می‌­شود.

دلیل پیدایش ناحیه کور چیست؟

ناحیه کور به این دلیل به‌وجود می­‌آید که ردیاب OTDR به دلیل انعکاس نور فرسنل Fresnel موقتاً  کور می­‌شود. نور فرسنل عمدتاً به دلیل شکاف هوایی بین اتصالات OTDR پدید می‌آید.

وقتی این انعکاس شدید رخ می‌دهد، قدرت دیودهای حساس به نور ۴۰۰۰ برابر بالاتر از قدرت backscatter خواهدبود. بنابراین سیگنال‌های منعکس‌شده که توسط ردیاب‌های داخل OTDR دریافت می‌شود اشباع شده و ردیاب برای آنکه از حالت اشباع به حالت عدم اشباع ریکاوری شود و سیگنال نوری را بازخوانی کند به زمان مشخصی نیاز دارد.

در حین زمان ریکاوری، OTDR نمی­‌تواند سیگنال­‌های نور بازگشتی را به شکل دقیق تشخیص دهد و در نتیجه یک ناحیه کور را شکل می­‌دهد. این اثر مانند زمانی است که نور زیادی به چشم­‌های ما افکنده شود و چشمانمان برای بازگشت به حالت اول به زمان مشخصی نیاز دارند.

به طورکلّی، هرچه انعکاس بیشتر باشد، دوام ناحیه کور نیز طولانی­‌تر خواهد بود. در ضمن، ناحیه کور تحت تاثیر عرض پالس (pulse width) نیز می­‌باشد؛ عرض پالس طولانی، محدوده پویا (dynamic range) را افزایش داده و ناحیه کور را طولانی­‌تر می­‌کند.

 ناحیه کور رویداد و ناحیه کور میرایی

به طورکلّی، OTDR دو نوع ناحیه کور دارد: ناحیه کور رویداد و ناحیه کور میرایی.

ناحیه کور رویداد (Event Dead Zone)   

ناحیه کور رویداد، کوتاهترین مسافتی است که OTDR می‌تواند انعکاس پیوسته رویداد دیگری را، پس از انعکاس فرسنل (Fresnel) تشخیص دهد.

بر اساس استاندارد Telcordia، ناحیه کور رویداد، مسافت بین نقطه اوج (Peak) و ۱٫۵dB – می‌­باشد.

ناحیه کور میرایی (ATT dead zone)

ناحیه کور میرایی به این معناست که بعد از انعکاس فرسنل (Fresnel)، OTDR می­‌تواند دقیقاً حداقل مسافت غیرانعکاسی افت رویداد را اندازه‌­گیری کند.

بر اساس سری استانداردهای Telcordia، ناحیه کور میرایی از شروع انعکاس رویداد آغاز می­‌شود و تا زمانی که انعکاس سیگنال­‌های بازگشتی به کمتر از ۰٫۵dBبرسد ادامه دارد. بنابراین ناحیه کور میرایی معمولاً طولانی­‌تر از ناحیه کور رویداد است.

اهمیت ناحیه کور

در بررسی اتصالات فیبر نوری دستکم به یک ناحیه کور برمی­‌خوریم که نقطه اتصال بین فیبر نوری و OTDR می­‌باشد. ناحیه کور یکی از ایرادهای اصلی OTDR است، بویژه هنگامی که تعداد زیادی از اتصالات کوتاه نوری دستگاه­‌ها را آزمایش می­‌کنیم. با این وجود، ناحیه کور اجتناب­‌ناپذیر است، بنابراین حداقل کردن اثر منفی نقاط کور حائز اهمیت بسیاری‌ است.

همانطور که در بالا اشاره شد، ناحیه کور با عرض پالس مرتبط می­‌باشد و با کاهش عرض پالس می­‌توانیم ناحیه کور را کاهش دهیم. اما کاهش عرض پالس باعث کاهش بُرد پویا (dynamic range) می­‌شود. گفتنی‌ست هرچه بُرد پویا بزرگتر باشد، OTDR اتصالات فیبر نوری طولانی­‌تری را می­‌تواند اندازه بگیرد؛ بنابراین انتخاب عرض پالس مناسب بسیار مهم است.

 معمولاً عرض پالس کم، ناحیه کور کوتاه و قدرت پایین OTDR برای اتصالات فیبر نوری در داخل ساختمان (indoor) و رفع عیب در زنجیره کوتاه فیبر استفاده می‌­شود. عرض پالس بالا، ناحیه کور طولانی و قدرت بالای OTDR برای تشخیص در اتصالات فیبر با فاصله­‌های طولانی کاربرد دارد.

جهت تشخیص رویدادهای مرتبط، کوتاه کردن ناحیه کور رویداد تا حد ممکن، بسیار مهم است. برای مثال، در آزمایش شبکه ساختمان، ناحیه کور رویداد OTDR بسیار کوتاه است چرا که پچ‌کوردهای فیبر نوری که انواع دیتاسنترها را به هم وصل می‌­کنند بسیار کوتاه هستند.

اگر ناحیه کور بسیار طولانی باشد، برخی از کانکتورها ممکن است جا انداخته شوند و تکنسین‌ها قادر به تشخیص آنها نباشند که در اینصورت، کار تشخیص مشکلات بالقوه سخت­‌تر خواهد شد.

ناحیه کور میرایی کوتاه، نه تنها OTDR را قادر می­‌سازد تا رویدادهای پیوسته را تشخیص دهد، بلکه خواهد توانست افت­ رویدادهای خیلی نزدیک را نیز برگرداند. برای نمونه، ما می­‌توانیم افت پچ‌کورد فیبر نوری در شبکه را متوجه شویم که این امر به تکنسین­‌ها کمک می­‌کند تا وضعیت پیوندهای فیبر را به وضوح درک کنند.

برای مشاهده سایت منبع مقاله اینجا کلیک کنید.

دستگاه فیوژن فیبرنوری چیست و چگونه کارمی‌کند؟

 

دستگاه فیوژن فیبرنوری چیست؟

دستگاه فیوژن فیبرنوری، وسیله ای است که دو فیبرنوری را با ایجاد دمای بالا (حدوداً ۱۸۰۰ درجه سانتی گراد) به همدیگر جوش می دهد و این دما به وسیله آرک الکتریکی ایجاد می شود. بنابراین با این کار سیگنال های نوری با حداقل افت از یک فیبرنوری به فیبر نوری منتقل می‌شود.

دستگاه فیوژن فیبر نوری چگونه کار می کند؟

قبل از آنکه فیبر های نوری به یکدیگر جوش داده شوند، باید با دقت از روکش پلیمری و لایه ی خارجی خودشان جدا و به خوبی تمیز شوند. هم چنین لبه های انتهایی آنها نیز باید به شکل کاملاً عمودی بریده (cleave) شوند تا هیچ گونه لبه ای نداشته باشند.بعد از آنکه تمامی این مراحل کامل گردید، هر یک از فیبر ها داخل محفظه نگهدارنده دستگاه قرار داده می شود.

از این نقطه به بعد، دستگاه فیوژن تمامی فرآیندهای باقی مانده را که شامل سه مرحله می باشد خودش انجام می دهد:

مراحل جوش فیوژن

مراحل جوش فیوژن

مرحله همترازی:

دستگاه فیوژن با استفاده از موتورهای کوچک و بسیار دقیق، تنظیمات لازم برای قرار گرفتن فیبر ها در جای مناسب را انجام می دهد که این امر باعث می شود عمل جوش فیوژنی تا جایی که امکان دارد بدون نقص انجام شود.
در حین فرآیند همترازی، تکنسین فیبر نوری قادر خواهد بود که با استفاده از تصاویر بزرگنمایی شده که توسط پاور متر نوری و یا دوربین فیلم برداری مهیا شده است، فرآیند همترازی فیبر را مشاهده کند.

سوزاندن آلودگی:

از آنجاییکه کوچکترین نشانه ای از گرد و خاک و آلودگی می تواند کیفیت جوش و در نتیجه کیفیت انتقال سیگنال نوری را تحت الشعاع قرار دهد در نتیجه از تمیز بودن فیبر نوری کاملاً مطمئن شوید. هر چند تمیز کردن فیبر نوری دستی انجام می شود اما بیشتر دستگاه های فیوژن در اقدامی پیشگیرانه، یک مرحله تمیزکاری را وارد فرآیند می کنند.
در این مرحله دستگاه های فیوژن، قبل از عمل جوش، جرقه‌ی کوچکی را بین دو فیبر به وجود می آورند تا آلودگی و یا رطوبت باقی مانده را از بین ببرد.

جوش:

پس از آنکه کابل های فیبر نوری به درستی در جایشان قرار گرفتند و هر گونه رطوبت و یا گرد و خاک سوزانده شد، وقت آن می رسد تا فیبر ها به یکدیگر جوش داده شود و برای همیشه به همدیگر متصل باشند.دستگاه فیوژن با ایجاد جرقه ای دو سر کابل های فیبر نوری را ذوب می کند اما این ذوب شدن به گونه ای است که روکش و هسته فیبر نوری با یکدیگر ادغام نمی شوند (جدا نگه داشتن روکش و هسته کابل فیبر نوری در هنگام جوش بسیار مهم است و هر چه این امر بهتر انجام شود کیفیت جوش بالاتر خواهد بود و قاعدتاً افت سیگنال را به حداقل می رساند).
سپس سرهای ذوب شده فیبرها به یکدیگر متصل می شود و جوش نهایی را شکل می دهد. پس از این مرحله آزمایش های افت جوش انجام می شود که معمولاً افتی در حدود ۰٫۱dB یا کمتر عادی می باشد.

IPTV نسل جدید تلویزیون

 

IPTV نسل جدید تلویزیون است که تلاش بر آن دارد تا در خانه هایمان واقعاً فرد دیگرى داشته باشیم و بتوانیم با او رابطه دو طرفه برقرار کنیم. این ارتباط دو طرفه باعث می گردد تا حتی الامکان محتوای دلخواه بیننده به او نمایش داده شود.

امروزه تلویزیون در تمام دنیا رسانه اى با بیشترین مخاطب است. بر طبق تحقیقات، به طور میانگین یک چهارم از وقت بیدارى مردم پاى تلویزیون مى گذرد. نسل گذشته و فعلی تلویزیون های خانگی نقش پخش برنامه هایی متمرکز و فراگیر برای همه مخاطبین را داشته و دارد. مخاطب برای تماشای برنامه مورد علاقه خود هیچ انتخابی بجز تغییر کانالهای موجود ندارد و هیچ درخواستی از جانب مخاطب به مرکز تهیه و پخش برنامه های تلویزیونی جهت پخش برنامه دلخواه ارسال نمی گردد. به عبارتی دیگر خطی یک طرفه از مرکز پخش تا تلویزیون خانگی (توسط آنتن هوایی) ارسال امواج را بر عهده دارد.

با پیشرفت و رشد روز افزون فناوری در دنیا و کشور، نسل آینده تلویزیون بسمت تلویزیون هوشمند (Smart TV)، تلویزیون تعاملی (Interactive TV) و در نهایت بسمت پیاده سازی خانه هوشمند (Smart Home) در حرکت است. تلویزیون هوشمند یا تعاملی تلویزیونى است که به بیننده اجازه مى دهد از راه هایى به جز تغییر کانال یا کم و زیاد کردن صدا با آن ارتباط برقرار کند.

تلویزیون هوشمند داراى یک «مسیر بازگشت» و تعامل و ارتباط دو طرفه بین بیننده و مرکز پخش است. یعنى در این تلویزیون، اطلاعات نه تنها از مرکز پخش به بیننده مى رسد، بلکه اطلاعاتى نیز از سوى بیننده به مرکز پخش باز مى گردد. ویژگى جالب سیستم هاى تلویزیون تعاملی آن است که توانایى آن را دارد تا هر دستگاه تلویزیون یا بیننده، محتواى دلخواه بیننده آن را در اختیار بگذارد. با این روش هر تلویزیون خانگی بر اساس سلیقه، علاقه، تخصص و فضای فکری بیننده خود محتوای مخصوص به او ارائه و قابل دسترس قرار خواهد داد.

در یک تلویزیون تعاملی شما مى توانید از یک بانک فیلم، فیلمى دلخواه را براى پخش مختص خود انتخاب کنید، یا با استفاده از آن با افراد دیگر یک بازى انجام دهید، و یا خریدى را از خانه توسط تلویزیون خود انجام دهید. تلویزیون تعاملی را نه تنها می توان ترکیبی ساکن از دستگاه پخش تلویزیون زنده، پخش ویدئو، ضبط صوت، رادیو، کامپیوتر، کنسول بازی، تلفن، دفتر تلفن، زنگ بیدار کننده از خواب، ساعت، تقویم، ماشین حساب، مرکز خرید خانگی، مرکز اطلاع رسانی هواشناسی، بورس و غیره دانست، بلکه در آینده ای نه چندان دور تلویزیون تعاملی مدیریت خانه و خانه داری را بر عهده خواهد گرفت و کارهایی از قبیل کنترل چراغها، پرده ها، باز و بسته کردن پنجره ها، دما و برودت اتاق و … را انجام خواهد داد. از این طریق گذار به خانه های هوشمند در آینده نزدیک هموار خواهد شد.

بجز استفاده های خانگی، استفاده دیگر تلویزیون تعاملی در هتل و هتلداری می باشد. در کنار امکانات بیان شده در بالا، ارائه انواع سرویسهای الکترونیکی هتلداری توسط تلویزیون درون اتاقها امکانپذیر است.

سیستم IPTV نوعی سیستم تلویزیون تعاملی است که بر بستر  شبکه IP پیاده سازی شده است و برای عملکرد نیاز به اتصال شبکه و اینترنت دارد. برای بهره برداری از سیستم تلویزیون تعاملی با استفاده از پروتکل اینترنتی می توان از تلویزیونهای هوشمند بدون احتیاج به وسیله جانبی، و یا از دستگاهی جانبی به نام گیرنده دیجیتال تلویزیونی (Set Top Box) در کنار تلویزیونهای موجود استفاده نمود تا بدین وسیله به آن قابلیتهای تلویزیون هوشمند را افزود.

 برخی از سرویس های بارز تلویزیون های تعاملی

ویدئوی درخواستی(VOD): کاربران رسانه تعاملی، می‌توانند فیلم‌های مورد علاقه‌ی خود را از آرشیو ویدئو درخواستی انتخاب و تماشا کنند.

صدای درخواستی (AOD): کاربران رسانه تعاملی، می‌توانند صدای مورد علاقه‌ی خود را از آرشیو صداهای درخواستی انتخاب و تماشا کنند.

جابه‌جایی زمان(Time Shift): در رسانه تعاملی این امکان به بیننده داده می‌شود تا برنامه زنده در حال پخش را موقتاً متوقف کرده و پس از مدتی، مجدداً پخش نماید و هیچ برنامه‌ای را از دست ندهد.

کچاپ (catch up): قابلیت دسترسی و دنبال کردن برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی اخیر، بعد از پخش در کانال ها و در بازه زمانی ۷ روز است.

پخش زنده(LIVE):پخش زنده ۲۵ کانال تلویزیونی و ۹ کانال رادیویی