کابل های زیردریایی اینترنت ،رشد انرژی و پهنای باند اینترنت- قسمت دوم

کابل برق : بازار و تحولات

به دنبال بحران اقتصادی سال ۲۰۰۸ ، تقاضا برای کابل های زیردریایی فشار قوی( HV) و کابل پرفشار EHV کاهش یافت، اما همان طور که در قسمت اول این مقاله گفته شد در سالهای ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ موقعیت این محصول در بازار بهبود یافت.

انرژی سبز : صنعت در حال رشد

در چهار تا پنج سال گذشته، پروژه های انرژی باد در ابعاد قابل ملاحظه بوده و در آمریکا و اروپای غربی متمرکز شد.

بیش از نیمی از پروژه ها مربوط به شرکت های ملی، تولید انرژی و برای افزایش ظرفیت انرژی تجدیدپذیر مزارع بادی دریایی هستند.

اولین مورد مزارع بادی دریایی متعلق به شرکت تانت و بانک تورنتون است که به شبکه های برق داخلی متصل شده است.

با توجه به قیمت های گران انرژی و اهداف مورد نظر در تولید انرژی های تجدید پذیر، منابع انرژی تجدید پذیر، مانند انرژی باد و برق آبی، تا آنجا که عوامل جغرافیایی اجازه می دهد به طور فزایند های مورد توجه قرار گرفته اند.

نیاز به اتصال این منابع تجدید پذیر انرژی به شبکه های اصلی، به عنوان عامل تعیین کننده ای در سا ل های آینده برای بازار کابل های زیردریایی  قدرت HV/EHV مطرح خواهد شد.

همین مسئله، به عنوان بزرگ ترین عامل رشد بازار جهانی ( ۵۴ %) در سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۹ محسوب شده است.

تعدادی از این پروژه ها به منظور اتصال نیروگاه های نصب شده در جزایر به مناطق اصلی و تأمین برق مطمئن اجرا شده اند.

این موارد ۲۳ درصد از علل مصرف کابل زیردریایی قدرت در بازار را تشکیل داده اند. پروژه های انتقال توان در جزایر متروکه و در امتداد سایر برنامه ریزی های شهری جهت توسعه ی صنعت توریسم و یا پارک های تجاری انجام می شود که امروزه

به صورت فزاینده ای در خاورمیانه و جنوب شرق آسیا و همین طور در حاشیه  دریای مدیترانه رواج پیدا کرده است.

پروژه های بزرگ تری نیز برای اتصال شبکه هایبرق در کشورهای مختلف انجام گرفته است.

به عنوان مثال پروژه«نورند « ارتباط بین نروژ و هلند را برقرار می نماید. هدف از این کار،مهار کردن قیمت انرژی و بهبود قابلیت اطمینان منابع نیرو و امکان دسترسی به انرژی های تجدیدپذیر است.

وقتی دوره ی زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ را عمیق تر بررسی کنیم، مشخص می شود که این پروژه ها به طور قابل ملاحظه ای، به خصوص در اروپای غربی، مورد توجه قرار گرفته اند.

از دیدگاه تجاری، اتصال پایدار انرژی، به دلیل هزینه های کمتر، سودآوری را افزایش می دهد.

هزینه ی اجرایی پروژه های کابل زیردریایی قدرت برای هرکیلومتر، ۱۵ میلیون دلار برآورد می شود.

قسمت قابل ملاحظه ای از این هزینه صرف خرید تجهیزاتی می شود که برای تبدیل به جریان مستقیم که برای هدایت مؤثر فواصل طولانی از آن ها در زیر خاک و یا زیر دریا لازم است، بکار می رود.

در مقایسه با این هزینه، انتقال توان در خطوط قدرت بر روی دکل ها، بسته به نوع زمین و سایر عوامل، از ۶/۱میلیون دلار تا ۴/۶میلیون دلار برای هر کیلومتر هزینه خواهد داشت. با وجود هزینه های زیاد آن، در مجموع و وقتی به صورت کلان دیده شوند، کابل های زیردریا سودآوری بالایی خواهند داشت.

به طور مثال کابل های دریایی بین سانفرانسیسکو و پیتزبورگ در ایالت کنترکاستا در خلیج سانفرانسیسکو به طول ۸۵ یکلومتر که توسط شرکت پریسمیان نصب گردید، این امکان را فراهم آورد تا نیروگاه های قدیمی در طول مسیر، به کنار نهاده شوند. (شکل ۱)

شکل۱. مسیر کابل زیر دریایی ۴۰۰ مگاوات، ۲۰۰ کیلو ترانس بای

دلایل سیاسی نصب کابل های زیردریایی:

در مارس ۲۰۱۳ ، فلسطین اشغالی و قبرس طرح توجیهی اجرای کابل قدرت زیردریایی بین دو کشور را منتشر کردند.

این طرح امنیت متقابل انرژی دو کشور را تأمین و امکانی برای صادرات انرژی فلسطین اشغالی به اروپا فراهم می آورد. هزینه ی این پروژه ی اسرائیلی – قبرسی حدود نیم میلیارد دلار  (۶۶۰ میلیون یوروش برآورد می شود و در واقع قسمتی از

پروژهش بزرگی است که به یونان رسیده و از آن جا به شبکه ی برق کشورهای اروپایی متصل خواهد شد.

در صورت تأیید این پروژه اروپایی – آسیایی، ۱۰۰۰ کیلومتر  کابل تا عمق ۲۰۰۰ متر کشیده می شود.

بر اساس اعلام کنسرسیوم DEH که متشکل از شرکت های  قبرسی و یونانی است، این کنسرسیوم با شرکت اسرائیلی کورپ الکتریک  که شرکتی دولتی است، تفاهم نامه ای را در مارس ۲۰۱۲ امضا نموده که منجر به انجام مطالعه امکان

سنجی گردید و باید تا پایان امسال به انجام رسد.

ساخت و نصب کابل سه سال طول خواهد کشید. اسرائیل که توسط کشورهای عربی همسایه احاطه شده است، موافقت نامه انتقال انرژی با همسایگان خود ندارد.

کابل فوق الذکر، حدود ۲۰۰۰ مگاوات به صورت دوطرفه منتقل کرده و به اسرائیل توان آن را می دهد که در صورت افزایش تولید و افت ذخایر، برق خود را بفروشد.

اخیراً این کشور در مدیترانه شرقی منابع عظیمی از گاز طبیعی کشف کرده است و مطالعاتی برای صادرات بیشتر این ذخایر در سا لهای آتی و اجرای پروژه های دریایی، انجام داده است.

این کشور با افزایش مصرف انرژی در داخل، در مقابل خاموشی ها ایستادگی کرده است.

شکل۲. نمونه کابل های زیردریایی

پروژه های اخیر: اروپا و برزیل

شرکت REE ، اپراتور سیستم انتقال برق اسپانیا، کابل قدرت زیردریایی را با هزینه ۹۰ میلیون یورو و در مسافت ۱۱۵ کیلومتر بین جزایر مایورکا و ایبیزا نصب می کند.

این پروژه، بخشی از سرمایه گذاری شرکت REE برای اتصال جزایر بالریک  به شبه جزیره ایبریا می باشد تا تأمین برق جزایر تضمین شود.

از مزایای دیگر این پروژه می توان بهبود بهره وری، صرفه جویی بیشترعملیاتی و کاهش گازهای گلخانه ای را نام برد.

سال گذشته، شرکت REE در پروژه ای موسوم به رومولو، که شامل ۲۴۰ کیلومتر کابل فشارقوی با جریان مستقیم است و شبکه ۴۰۰ کیلوولتی اسپانیا و مالورکا را به هم وصل می کند، شرکت کرد.

در این قرارداد پیمانکاری جدید، با نصب کابل زیردریایی ۱۳۲ کیلوولت متناوب و با عایق XLPE تا ایبیزا توسعه پیدا خواهد کرد.

شرکت نکسان، تأمیین کننده ی کابل های زیردریایی برای شرکت REE ، اعلام کرده که با اجرای این پروژه ۱۰۰ مگاواتی، دو رکورد جهانی ثبت خواهد شد.

این پروژه طولانی ترین کابل قدرت ۳ فاز در دنیا بوده و دارای عمیق ترین نصب تا این زمان محسوب می شود. (عمق نصب این کابل، ۷۵۰ متر خواهد بود.)

برزیل: ثروت نفت زیردریایی و نیاز به کابل زیردریایی قدرت

شرکت نفت برزیل، با در اختیار داشتن ۷۶ درصد ذخایر ملی برزیل در حوزه کامپوس به عنوان بزرگ ترین پیشرو در دنیا نصب کابل زیردریایی جهان را به خود اختصاص داده است.

شرکت پتروبراس با ۴۳ سال تجربه در توسعه حوضچه های نفتی، در جهت تقویت توسعه حوضچه های نفت برزیل و سایر مناطق، دانش فنی خود را در اکتشاف و تولید در آب های عمیق را گسترش داده است.

برای پشتیبانی از این رشد، پتروبراس ساخت ۲۲ شناور تولید، ذخیره سازی و تخلیه و ۳۳ سکوی حفاری را سفارش داده و در زیرساخت های جدید این کشور، سرمایه گذاری کرده است.

این شرکت برای دوره ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ جهت سرمایه گذاری ، مبلغ ۲۲۴/۷ میلیارد دلار در برنامه داشته که مبلغ ۶/۵۰میلیارد دلار آن مربوط به پروژه های سال ۲۰۱۲ بوده است.

پتروبراس اعلام کرده است که در مقایسه با سایر شرکت ها، بشکه های نفتی بیشتری از مناطق عمیق آبی تولید می کند.

در سال ۲۰۱۱ تولیدات نفتی زیردریایی در مناطق آبی، ۸۹ درصد کل تولیدات این شرکت در تمام نقاط و ۷۷ درصد تولیدات آن در برزیل را تشیکل داده است.

شرکت، تعداد سکوهای حفاری آب های عمیق خود را افزایش داده و قادر به حفاری در عمق آب بیشتر از ۲۰۰۰ متر به تعداد ۱۹ بار در سال بوده که این تعداد تا پایان سال ۲۰۱۳ به ۳۳ مورد خواهد رسید.

در می ۲۰۱۲ ثروت حوزه های نفتی برزیل، سرمایه گذار خارجی سینوپک (شرکت نفت چین) را برای کمک به تأمین مالی پروژه به طول ۹۰۰ مایل خطوط لوله گاز طبیعی جذب کرده است. در سال ۲۰۰۹ بانک توسعه چین مبلغ ۱۰ میلیارد دلار

برای کمک به توسعه میدان های نفتی دریایی و برای تأمین نفت در آینده، به پتروبراس وام داده است.

نقش برزیل به عنوان یک  پیشرو در تولید نفت از میادین دریایی در حمایت از اکتشاف و تولید به معنی توسعه ی کابل های قدرت، تلقی می شود. .

شرکت های فوروکاوا و پریسمیان که تولیدکننده ی کابل های قدرت و نوری هستند، هر دو در برزیل فعال بوده تا جهت تأمین نیازهای مربوط به انتقال نفت این مناطق، هم کابل های قدرت و هم کابل های نوری زیردریایی را به بازار عرضه کنند.

بدهی های سرسام آور برخی کشورهای جنوب اروپا (عمدتاً اسپانیایی و پرتغالی)، این شرکت ها را ناگزیر کرد که قبل از بحران سال ۲۰۰۸ دارایی های خود را در برزیل بفروشند و اینک شرکت های ثروتمند چینی در حال دستیابی به دارایی

های مربوط به انتقال انرژی در برزیل هستند.

کابل های زیردریایی نوری

سیستم های زیردریایی نوری از اوایل دهه ۹۰ توسعه یافتند، هرچند در شش سال اول کابل ها فقط برای بکارگیری در بازارهای داخلی کشورها نصب می شدند.

پس از آن بسیاری از این کابل ها در انگلستان، ایتالیا، فرانسه و ژاپن نصب شدند.

اولین کابل های بین المللی در سال ۱۹۸۷ و بین کشورهای انگلیس و بلژیک و انگلستان و ایرلند نصب شدند.

اولین کابل اقیانوسی، TAT-8 بود که در سال ۱۹۸۸ از آمریکا به اروپا کشیده شد. از آن زمان صدها سیستم زیردریایی منطقه ای  و یا اقیانوسی نصب شده اند.

بعضی از پروژه های مهم در جدول (۱) ارایه شده است. ارایه ی اطلاعات به صورت مقدار کیلومتر در هر سال برحسب حجم تجمعی می تواند فراز و فرود فعالیت های مخابرات دریایی را نشان دهد که در طول پانزده سال اخیر دو دوره ی رشد را

پشت سر نهاده است.

گمانه زنی در مقابل تقاضای واقعی شکل ۲، دو دوره ی رشد را در صنعت کابل زیردریایی نشان می دهد. اولین فراز شکل مربوط به به بازار کابل های دریایی و زمینی است.

گرایش به استفاده از این سیستم ها در اواخر دهه ی ۱۹۹۰ به علت گسترش استفاده از اینترنت و نیاز به رشد برای افزایش ظرفیت بود.

میلیاردها دلار از طریق بازار سرمایه برای تأمین مالی ساخت و ساز سیستم های زیردریایی در قسمت هایی از جهان که در آن زمان سطح سرمایه گذاری را توجیه نمی کرد و انبوه سیستم هایی که در اقیانوس اطلس و آرام توسط سرمایه

گزاران که همه اعتقاد داشتند سیستم آنها ضروری است سرازیر شد.

در آن زمان عدم تطابق بین ظرفیت در دسترس و پهنای باند مورد نیاز باعث رقابت شدید قیمت ها و شکست بسیاری از طرح های تجاری بعدی شد.

سیستم های نصب شده در اقیانوس اطلس و اقیانوس آرام و آسیای جنوب شرقی، در ۵ دوره بعد، از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲ ، تحت تأثیر اینمسائل قرار گرفتند.

شکل۳ . مسیر نصب شده سیستمهای زیردریایی بصورت سالیانه و انباشته

 

جدول۱.طلاعات مربوط پروژهای نوری و دریایی

 

قسمت سوم مقاله را اینجا ببینید.

ترجمه: مهندس محمدعلی مساواتی(کارشناس ارشد صنایع/کارشناس برق و الکترونیک)

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *